Quote from agnellaoral on March 6, 2026, 7:29 am

Gecə yarısı oyandım, yuxum qaçmışdı. Saat üç idi, otaq qaranlıq, çöldə sakitlik. Uzandım sağa-sola, yata bilmədim. Qalxıb mətbəxə getdim, su içdim. Pəncərədən bayıra baxdım, küçə boş idi, bir pişik qaçırdı. Fikirlər beynimdə dolaşırdı. Üç il əvvəlki günlər yadıma düşdü. O zaman hər şey başqa idi.

Üç il əvvəl işim var idi, evim var idi, nişanlım var idi. Ailə qurmağı planlaşdırırdıq. Bir gün işdə kompüterdə bir şey axtarırdım, səhvən bir linkə düşdüm. mostbet website açıldı qarşımda. Rənglər, işıqlar, oyunlar. Maraqlı göründü. Bir az baxdım, qaydaları oxudum, sonra bağladım. Düşündüm, bu mənim üçün deyil. Amma həmin axşam yenə açdım. Sadəcə baxmaq üçün. Sonra qeydiyyatdan keçdim. Sadəcə sınamaq üçün. Sonra pul yüklədim. Sadəcə bir dəfə. Və o bir dəfə hər şeyi dəyişdi.

İlk uduşum gəldi. Az idi, amma xoş idi. İkinci gəldi, daha çox. Düşündüm, bu nə qədər asandır. Üçüncü, dördüncü, beşinci. Sonra itirməyə başladım. Qazandıqlarım getdi, öz pulum da getdi. Yenidən qazanmaq üçün daha çox oynadım, daha çox itirdim. mostbet website mənim üçün həm sevinc, həm də kədər oldu.

Nişanlım Leyla bir gün gəlib dedi: "Şahin, sən dəyişmisən. Axşamlar evdə deyilsən, mənimlə danışmırsan, fikrin başqa yerdədir". Yalan dedim, işlərim çoxdur dedim. İnanmadı, getdi. Bir həftə sonra dedi: "Mən gedirəm, daha dözə bilmirəm". Getdi. Arxasınca baxdım, heç nə deyə bilmədim. Oyunlar məni udmuşdu, hiss edə bilmirdim heç nə.

İşdə də problemlər başladı. Gecikirəm, səhv edirəm, diqqətsizəm. Rəis xəbərdarlıq etdi, qulaq asmadım. İki ay sonra işdən çıxardılar. Evə gəldim, oturdum, mostbet website açdım. Oynadım, itirdim, oynadım, itirdim. Pul yox idi, atamdan istədim. Verdi, sual vermədi. Anam zəng etdi, açmadım. Hamıdan gizlənirdim.

Altı ay belə keçdi. Evdən çıxmırdım, heç kimlə görüşmürdüm. Borclarım artmışdı, dostlarım qalmamışdı. Atam bir gün gəldi, qapını açdım. Baxdı üzümə, heç nə demədi. İçəri keçdi, oturdu. Uzun sükutdan sonra dedi: "Oğul, mən nə səhv etdim?" Cavab verə bilmədim. Ağladım, ilk dəfə idi ağlayırdım. O da ağladı. Qucaqladı məni, dedi: "Qalx, oğlum, qalx ayağa".

Həmin gün qərar verdim. Telefonu götürdüm, mostbet website bağladım. Hesabı bağladım, proqramı sildim. Atamın yanında sildim. Baxdı, başını buladı. Dedi: "İndi başlayaq yenidən". İş axtardıq, birlikdə. Tapdıq, kiçik bir iş, az maaş. Başladım. Atam hər gün zəng edirdi, soruşurdu: "Necəsən, oynayırsan?" Deyirdim: "Yox, ata, oynamıram". İnanırdı.

Bir il keçdi. İşimdə qaldım, maaşım artdı. Borclarımı ödədim, az qala. Anam gəldi gördü, sevindi. Dedi: "Oğul, sənə qız baxırıq, evlənəcəksən". Güldüm, başımı buladım. Hələ tez dedim. Amma içimdə bir ümid var idi.

Keçən gün köhnə dostum Elçini gördüm. O da mənim kimi oynayırdı vaxtilə. Salam verdim, soruşdum: "Necəsən?" Dedi: "Yaxşıyam, sən?" Dedim: "Çox şükür". Baxdı üzümə, dedi: "Sən dəyişmisən". Dedim: "Bəli, dəyişmişəm". Soruşdu: "Oynayırsan hələ də?" Dedim: "Yox, atdım". Güldü, inanmadı. Sonra dedi: "Mən hələ də oynayıram, çıxa bilmirəm". Dinmədim, nə deyəcəyimi bilmədim. Ayrıldıq, getdi. Arxasınca baxdım, ürəyim ağrıdı. Bəlkə bir gün çıxar, bəlkə çıxmaz.

İndi düşünürəm, o sayt mənə nə öyrətdi? İtirməyi öyrətdi, sonra qazanmağı. O saytın o tayında mən özümü itirdim, sonra tapdım. O işıqlar, o rənglər yalan idi. Həqiqət bayırda idi, atamın qucağında idi, anamın duasında idi. Mən onu gec anladım, amma anladım. İndi bilirəm, ən böyük uduş özünü tapmaqdır. Mən tapdım, siz də tapın. O saytı bağlayın, azad olun. Hələ gec deyil, heç vaxt gec deyil.